Στέλλα Πνάκα

Πώς ονειρεύεστε τον ποιητή; Ύφος περισπούδαστο χιλίων καρδιναλίων, επάγγελμα τρανό απ΄ όλους ζηλεμένο. Μύτη ελαφρώς ψηλή προς το θεό κοιτάει, δε του φτάνουν όσα έχει, θέλει να γίνει ποιητής. Γλώσσα πομπώδης που τη λέει στοχαστική, στίχοι δίχως νόημα, άδειοι και κενοί. Οι φίλοι τον θαυμάζουνε: «Αχ, τι ωραία γράφεις! Πόσα συναισθήματα Και πόση τρυφεράδα». Τολμώ, Read more