Άσπρη σαν το χιόνι γκρίζα σαν τη στάχτη

Αφορμώμενη: «Μια φορά κι έναν καιρό… κάπου αλλού, ίσως μακριά από εμάς, σε άγνωστα μέρη… ξημερώνει. Άνθρωποι χτίζουν γύρω τους βουνά και δάση, λίμνες και θάλασσες, προσπαθώντας να ανακαλύψουν μιαν αλήθεια ή ίσως τι δεν είναι. Τα μάτια τους άλλοτε αναπαύονται στο κενό, άλλοτε σε κοιτούν επίμονα, προσπαθώντας να κρύψουν… ή να ανακαλύψουν. Ποιος ξέρει… Read more